PAZAR GECESİ HATIRALARI
Enis FOSFOROĞLU ustaya, saygıyla…
Birazdan başlayacak,
Enis Fosforoğlu ile yüz yirmi dakika.
İsterseniz televizyonunuzu kapatıp
Buyurun radyoya.
Sıcacık sesiyle, merhaba diyecek usta.
Siz de anlayacaksınız, farklı bir ortan var burada.
Saatler duracak bu arada,
Zaman, kuantum boyutta.
İlk şarkı ısıtırken içimizi,
Belki Üsküdarlıdan gelecek
İlk merhabanın sesi.
Yoklamada herkes tamam.
İstanbul, İzmir, Antalya..
Balıkesir, Afyon derken…
İkinci iletiler kovalayacak birbirini
Bu arada ustanın dilinden
Dökülüverecek hayatın incileri.
Hem gülecek, hem düşüneceğiz
Vallahi biz bu programı çok seveceğiz.
Kaç yıl oldu, sayısını unuttum
Radyo çocuğu vardı bir zamanlar,
Bir de ustalardan şiirler.
Eee, hayat bu; çocuklar büyüdü,
Ustalar telife takıldı.
Ustayla yüz seksen dakika
Yüz yirmi dakikayla sınırlandı.
Fakat kozmik zaman bu sınır tanımaz,
Yüz yirmi dakikaya ne aylar, ne yıllar sığmaz!
İşte başladı program
Merhaba, dedi usta.
Künyeyi saydıktan sonra
Emre Altuğ ilk sırada.
“Sensiz olmuyor” dedi, sanki biliyormuş gibi.
Vallahi olmuyor Enis Usta,
Sensiz bir Pazar gecesi.
Diğer gecelerin yok böyle neşesi.
Şiirler çıktı yola,
Ustanın sesinde ısınacak,
Son şiirde yüreklerimize
Sevgili Berran Yalçın dolacak.
Jale merhaba diyecek, hafif takılacak,
Enis Usta bu, lafı her zaman
Tam yerine koyacak.
Nurcan, Mehmet Akif, Alper derken…
Mustafa Eren seslenir Didim’den.
Çoktandır yazmadınız Neşe Hanım,
Haftaya bir merhaba da bekleriz sizden.
Künyeye yetişmek kolay mı?
Enis Usta ile yüz yirmi dakika bu,
Denizler, okyanuslar aşacak…
Sınır ötesinden programa
Merhabalar yağacak.
Bir merhaba da sevgili Seçkin Viter’e,
O da bir yerlerden bizi dinliyor elbette.
Gönül frekansı bu, ulaşır her yere.
Affınıza sığınarak, birkaç satır karaladım.
Bu gece kozmik boyutta çoktan yerimizi aldım.
İrfan Mutluer
Haziran 2009 - TİRE
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
SENİ BEN ÖNCE DÜŞLERİMDE SEVDİM
Söylenmemiş bir şarkıydın,
Bir filmdin çevrilmemiş,
Ayaza durmuş bir karanfildin,
Düşlerimdin sen, solmayan.
Seni ben önce düşlerimde sevdim.
Bir papatyanın son yaprağı
Koparsam sabah olacak.
Kapımızdaki boş şişeleri alacak sütçü
Yerine yenilerini koyamayacak!
Okunmamış bir öykü,
Yazılmamış bir şiir…
Zifiri karanlıkta oynanan bir oyun…
Her gece yeniden başlaması bir anaforun.
Her gece yıldızları üzerime serdim.
Seni ben önce düşlerimde sevdim
Seni ben böyle sevdim.
İrfan MUTLUER
TİRE – Şubat 2007
Yorum (1) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
Sen orada dururken geceye yaslanıp,
Ben içimden sözcükler söküyorum.
Temizleyip kanlarını, allayıp pullayıp,
Yüreğime adını yazıyorum.
İrfan MUTLUER
14. Şubat . 2004 - Tire
Yorum (2) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
Sen de anlat doğduğun yerleri
Anlat biraz...
( C. Külebi )
bahçemizde tavuklarımız,
kapımızda köpeğimiz,
gölgesinde dinlendiğimiz
badem ağaçlarımız vardı.
testimizde suyumuz,
tel dolabımızda
köpüklü ayranımız,
sabahları erkenden uyandıran
horozlarımız,
yüzümüzü yıkadığımız tulumbamız,
gülümseyen annemiz,
babamız,
güvenebileceğimiz komşularımız vardı.
oyunlarımız vardı
bizim kadar gerçek olan,
düştüğümüzde kaldıracak,
kanayan dizlerimizi saracak
arkadaşlarımız vardı.
kuruşla alabildiğimiz gazozumuz,
çürümeyen cikletimiz,
tadına doyamadığımız
macun şekerimiz,
markasız gömleğimiz,
markasız pantolonumuz,
markasız potinimiz,
doyasıya oynadığımız yeşil alanımız,
peşinde koşturduğumuz çemberimiz,
telden arabalarımız,
tertemiz göklere salınan uçurtmalarımız,
titrek alevi,
arada bir patlayan şişesiyle
gaz lambamız,
pilleri de kendisi gibi iri
kocaman radyomuz,
hayallere daldığımız radyo piyesleri,
neşeyle takıldığımız taraftarlarımız vardı.
Bir zamanlar
dostluk,
arkadaşlık,
sevgi vardı.
aynadan korkmayan gözlerimiz vardı...
Şimdi yabancılaştık.
kanayan yaralar sardı.
Ekim 2002 - TİRE
Yorum (1) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
Caddelerini bir başıma dolaştığım şehir,
Yapraklarına sığındığım ulu çınar,
Ceviz ağacı,
Gelincik,
Ve papatyalar...
Şiirlerime sığdıramadığım gece,
Geceye sinmiş sigaramın kokusu,
Penceremde ışıldayan yıldızlar ve Ay!
Ve sazımın kopan bam teli,
Yüreğimde sevdalar...
Elimi uzatsam saçlarına,
Başımı kaldırsam,
Gözlerine dokunacağım sevdiğim...
Bu şehirde yalnız değilim.
Yeter ki,
Kendine yalnız olmasın insan.
Hiç bir yerde,
Hiç bir zaman.
Temmuz.2002 - TİRE
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı